FİLİSTİNLİ ÇOCUKLAR

Sesimize çoğaldı ordular
Giyotinler başımıza ayarlı
Ağacın ipleri
Salıncak harici
Siperimiz bit gizlemez
Don lastiğinden sapanımız
Tanka ölümü öğretmeye gidiyoruz
Babalarımız gibi

O ADAM

Koştu bir ülkeden
Bir ülkeye
Mayın tarlasından
Tek ayak üstünde
Yüzde elli yüzde elli
Şansını kendi yarattı
Belki biraz daha yorulacaktı
Belki biraz daha gec kalacaktı
Tel örgüler arkasındaki özgürlüğe
Ama yinede olsun
Bağırmaktı şu dağın arkası
Sese ölçü vermeden
Söylemekti yıllardır.
Biriktirdiği kelimeleri
Kelepçelere mahkum olmadan
Kimliğini gizlememekti
Bu yolun sonu
Kurtuluşu, hürriyeti belki de ölümüydü.
Adam gibi olanından
Göçtü bir ülkeden
Binler ülkesine
O ADAM

AKOPUR

Dul dedi gül verdi AKOPUR
Közüne kül verdi
Dil şekerine biber geldi
İçti rakıyı Eskitti karyolayı
Gündüz gitti gece geldi
Bir baktı ki zamana
Dulluk zamanı geldi

SAVAŞ VE ÇOCUK

Ateş böcekleri
Yanıp sönüyorsunuz
Gecenin karanlığında
Iraklı bir kız çocuğu
Mermi sanıyor sizi
Ölüm sanıyor sizi
Sığnak arıyor
Nefes nefese
Düştünüz düşeceksiniz diye
Konunda bir yere
Ölüm olmadığınızı
Görsün böylece

B O S N A

O kent
Sürülür soluk ölüme
Acı büyür acı katlanır
Tok gezer akbabalar
Kurtlar ezanı aksiler
Eller silah
Sırtta püşt
Can pamuk ipliği
Toprak aç
Azrail gavur tarlasında meziyetli çiftçi
O kentte sabah olmaz
Güneş doğmaz
Papatyalar açmaz
Güvercinler uğramaz
Anaların gözünde yaş eksik olmaz
Çocuklar hep beşikte durmaz
Ölüm tek taraflı olmaz

YAĞMUR KUŞU

Her akşam seni beklerdim
Kıraç gönlümde,
Yüreğimin çıplaklığıyla
Hissetmek, okşamak isterdim seni
Alev alev akşamlarda
Üstüme düşmeni beklerdim
Susuz yaseminler gibi